close
కనుపాప కరవైన... కనుల కోసం!

కనుపాప కరవైన... కనుల కోసం!

ప్రపంచంలో అతి ఎక్కువమందికి ఉచితంగా నేత్రవైద్యం అందిస్తున్న సంస్థల్లో ఒకటి... శంకర ఐ ఫౌండేషన్‌. కంచి కామకోటి పీఠం నేతృత్వంలో మొదలైన నేత్రయజ్ఞం తెలుగునేలకూ విస్తరించింది. గుంటూరు ప్రజలు ఆ వైద్యశాలను గుండెలకు హత్తుకున్నారు. హైదరాబాద్‌లోనూ ఓ సువిశాల ఆవరణ సిద్ధం కాబోతోంది.

చూపొక్కటి కరవైతే బతుకంతా చీకటే. అనుబంధాలకు బీటలు పడతాయి. ఉపాధి కరవైపోతుంది. సమాజానికీ చులకనే. ఏదో ఓ ఆసరా కోసం, ఎవరో ఒకరి సాయం కోసం జీవితాంతం ఎదురుచూడాల్సిందే. ఆ పరాధీనత వేయి వైకల్యాలకు సమానం.

- ఈ దుస్థితిని 2020 నాటికైనా అధిగమించాలన్నది శంకర ఐ ఫౌండేషన్‌ లక్ష్యం. ఆ సంకల్ప దీపం, దాదాపు నాలుగు దశాబ్దాల క్రితం...కోయంబత్తూరులోని మీనాక్షి ఆలయంలో వెలిగింది. మీనాక్షి అంటే... మీనాల్లాంటి పెద్దపెద్ద కళ్లున్న తల్లి!

మీనాక్షమ్మ ఆలయాన్ని కంచి కామకోటి పీఠం నిర్వహిస్తోంది. అప్పట్లో, ఆలయ ప్రాంగణంలో చిన్న ఆరోగ్య కేంద్రం ఉండేది. రోజూ ఎంతోమంది నిరుపేదలు ఇక్కడికొచ్చి చికిత్స చేయించుకునేవారు. సహృదయులైన వైద్యులు నిస్వార్థంగా సేవలు అందించేవారు. ఆ వైద్య బృందంలో డాక్టర్‌ ఆర్‌.వి.రమణి, డాక్టర్‌ రాధారమణి దంపతులూ ఉన్నారు. ఇద్దరూ కామకోటి పీఠాధిపతి చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి శిష్యులే. ఓ సందర్భంలో పరమాచార్యులు ఆ దంపతుల్ని ‘శివానుగ్రహ ప్రాప్తిరస్తు. స్పష్టమైన లక్ష్యంతో ముందుకు వెళ్లండి’ అని ఆశీర్వదించారు. ఆ దంపతులకు స్వామివారి ఆకాంక్ష అర్థమైంది. ‘సర్వేంద్రియానాం నయనం ప్రధానం’ అన్న సూక్తి గుర్తుకొచ్చింది. అదే గురువుల సంకల్పమని విశ్వసించారు. నేత్రవైద్యం మీద దృష్టిపెట్టారు. 1982లో కంచి కామకోటి మెడికల్‌ ట్రస్టు ఏర్పాటైంది.

ఆ సమయానికి నేత్ర వైద్యం చాలా ఖరీదైన వ్యవహారం. ప్రజల్లోనూ నేత్ర సమస్యల పట్ల అవగాహన తక్కువ. ఆ నిర్లక్ష్యమూ నిర్లిప్తతా అజ్ఞానమూ...ఎన్నో జీవితాల్ని బలితీసుకునేవి. ఓ తీవ్ర సమస్య పరిష్కారానికి పూనుకోవాలంటే...ప్రయత్నమూ గొప్పగానే ఉండాలి. అప్పుడే ఫలితాలు కనిపిస్తాయి, జీవితాలు వికసిస్తాయి. అందుకే, సువిశాలమైన ప్రాంగణంలో, అత్యాధునికమైన పరికరాలతో వైద్యశాలను ఏర్పాటు చేయాలని తీర్మానించారు. ఎలాంటి రాజీ లేకుండా ఆసుపత్రిని నిర్మించాలంటే, ఐదారు ఎకరాల భూమి అయినా కావాలి. అంత జాగా ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? ఏ అశరీరవాణో చెవిలో చిరునామా చెప్పినట్టు....నటరాజ్‌ అనే వ్యక్తి ట్రస్టు కార్యాలయాన్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చాడు. కోయంబత్తూరు సమీపంలోని శివానందపురంలో తనకున్న నాలుగున్నర ఎకరాల భూమిని ఆసుపత్రి నిర్మాణానికి కానుకగా ఇచ్చాడు. ఇక భవన నిర్మాణమే ఆలస్యం. నిధులు సమకూరితే ఆ పనీ మొదలైపోతుంది. అలా అని, ఆరోజు కోసం ఎదురుచూస్తూ కూర్చోవడమూ సమంజసంగా అనిపించలేదు. కానీ, అంతకు మించి ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి. అంతలోనే, సుబ్రమణియం అనే భక్తుడు ‘నా వంతు సేవ చేస్తాను, అనుమతి ఇవ్వండి’ అంటూ, అడక్కుండానే ఓ వాహనాన్ని సమకూర్చిపెట్టాడు. గతుకుల రోడ్లను దాటుకుంటూ మారుమూల పల్లెలకూ వెళ్లేవారు. అలా ఓ సంచార వైద్యశాలగా శంకర ఐ ఫౌండేషన్‌ ప్రారంభమైంది. 1986లో భవన నిర్మాణం మొదలైంది. చకచకా పనులు పూర్తయిపోయాయి. చాలాకాలం వరకూ ఇక్కడ కంటి శుక్లాల శస్త్రచికిత్సలు మాత్రమే జరిగేవి. ఆతర్వాత అన్నిరకాల సూపర్‌ స్పెషాలిటీ సేవల్నీ అందుబాటులోకి తెచ్చారు. మూడు దశాబ్దాల్లో...శంకర వైద్య సేవలు ఆరు రాష్ట్రాలకు విస్తరించాయి. బెంగళూరు, షిమోగా, ఆనంద్‌, లూథియానా తదితర నగరాల్లో ఎనిమిది వైద్యశాలలున్నాయి. దాదాపుగా ప్రతి రాష్ట్రంలోనూ ఓ నేత్ర వైద్యశాలను ఏర్పాటు చేయాలన్నది శంకర సంకల్పం.

తెలుగుగడ్డ మీద...
ఒకటిన్నర దశాబ్దం క్రితం...శంకర సేవల్ని తెలుగుగడ్డకు విస్తరించాలని ట్రస్టు నిర్ణయించింది. జనచైతన్య సంస్థ గుంటూరు-విజయవాడ మార్గంలో నాలుగున్నర ఎకరాల స్థలాన్ని ఇచ్చేందుకు ముందుకొచ్చింది. దేశవిదేశాల్లోని దాతల సౌజన్యంతో భవన నిర్మాణానికి నిధులు సమకూరాయి. 2004 మార్చిలో గుంటూరు ఆసుపత్రి ప్రారంభమైంది. ప్రపంచశ్రేణి నేత్రవైద్య సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఇక్కడ అందుబాటులో ఉంది. అపార అనుభవం ఉన్న వైద్యబృందం అండగా నిలిచింది. సేవలు క్రమంగా కృష్ణా, ప్రకాశం జిల్లాలకూ విస్తరించాయి. ‘గిఫ్ట్‌ ఆఫ్‌ విజన్‌’ కార్యక్రమం కింద వైద్యులు ఈ మూడు జిల్లాల్లో శిబిరాలు ఏర్పాటు చేస్తారు. శస్త్ర చికిత్సలు అవసరమైన వారిని గుంటూరు ఆసుపత్రికి తీసుకువస్తారు. సోమవారం నుంచి శుక్రవారం వరకూ...రోజుకు 60 నుంచి 100 దాకా శస్త్రచికిత్సలు చేస్తారు. ఇక్కడ మొత్తం 225 పడకలు ఉన్నాయి. వీటిలో ఇరవై దాకా ఫీజులు చెల్లించేవారికి కేటాయిస్తారు. పడకల సామర్థ్యాన్ని మరో వందకు పెంచే ప్రయత్నం జరుగుతోంది. ఈ ఆవరణలో ఏటా పాతిక వేల ఉచిత శస్త్రచికిత్సలు జరుగుతాయి. కోయంబత్తూరు తర్వాత అతిపెద్ద ఆసుపత్రి ఇదే. తెల్ల రేషన్‌కార్డు ఉన్నవారికి ఎన్టీఆర్‌ వైద్య సేవ కిందా, వివిధ ప్రైవేటు కంపెనీల ఉద్యోగులకు ఆరోగ్య బీమా పథకాల కిందా ఇక్కడ వైద్యం చేస్తున్నారు. ఉచిత నేత్ర చికిత్స కోసం వచ్చేవారు ముందుగా ఆయా ప్రాంతాల్లో జరిగే వైద్య శిబిరాలకు హాజరు కావాల్సి ఉంటుంది. నేరుగా ప్రవేశం ఉండదు. శంకర కంటి ఆసుపత్రుల ఆధ్వర్యంలో ఓ ఐ బ్యాంక్‌ ఉంది. దీన్ని కేంద్ర ప్రభుత్వం ‘ఆదర్శ నేత్రనిధి’గా గుర్తించింది.


స్ఫూర్తి ప్రదాత...

ఠాధిపతుల ప్రపంచం వేరు. నిత్యం...పూజలూ దీక్షలూ పర్యటనలూ అనుగ్రహభాషణలూ! ఆ ఆధ్యాత్మిక చింతనకు నిరుపేదల పట్ల కాస్త చింత కూడా తోడైతే...సమాజానికి మహోపకారం జరుగుతుంది. నడయాడే పరమశివుడని భక్తులు ప్రేమగా పిలుచుకునే చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి మహాస్వామికి శివుడంటే ఎంత భక్తో, నరుడంటే అంత ప్రేమ! ‘సమాజానికి మంచి చేయండి, దేశానికి ఉపకారం చేయండి’ అని భక్తులకు ప్రబోధించారాయన. పరమాచార్యుల చొరవతోనే కంచి పీఠం ఆధ్వర్యంలో అనేక వైద్యశాలలూ విద్యాలయాలూ ప్రారంభం అయ్యాయి. ఇక, శంకర ఐ ఫౌండేషన్‌కు ఆయన బోధనలే స్ఫూర్తి.చంద్రశేఖరేంద్రుల పూర్వాశ్రమ నామం స్వామినాథుడు. తమిళనాడులోని విల్లుపురంలో పుట్టారు. తండ్రి బ్రిటిష్‌ సర్కారులో పాఠశాలల తనిఖీ అధికారి. తల్లి గృహిణి. అమ్మ ఒడిలోనే రామాయణభారతాలు చదువుకున్నారు. మిషనరీ పాఠశాలకు వెళ్లడం వల్ల బైబిలు కూడా కంఠతా వచ్చేసింది. స్వామినాథుడికి పట్టుమని పదమూడేళ్లు కూడా లేనప్పుడే కంచిమఠం అప్పటి పీఠాధిపతి...ఆ పసివాడిలోని ఆధ్యాత్మిక సంపత్తిని గుర్తించారు, ఉత్తరాధికారిగా ప్రకటించారు. ఓసారి శ్రీమఠంలో పనిచేస్తున్న చిరుద్యోగి మినప్పప్పును దొంగిలిస్తూ పట్టుబడ్డాడు. అతన్ని తీసుకెళ్లి స్వామివారి ముందు నిలబెట్టారు. ‘మహాపరాధం చేశాడు. ఉద్యోగంలోంచి తీసేయాల్సిందే’ అని అంతా పట్టుబట్టారు. చంద్రశేఖరేంద్రులు మాత్రం...‘ఆశ మహా చెడ్డది. ఎంత పనైనా చేయిస్తుంది. గారెల మీద మనసుపడ్డాడు కాబోలు. రేపు వేడివేడిగా గారెలు వండి, ఎన్ని తినగలిగితే అన్ని వడ్డించండి’ అని ఆదేశించారు...అంతటి మానవత! ఏనుగునెక్కడం మహాగొప్పగా భావించే రోజుల్లోనే...మరో జీవి మీద కూర్చోవడం కూడా జీవహింసే. అధిరోహించేదే లేదు’ అని స్పష్టం చేశారు...అంతటి జీవకారుణ్యం! ఆయన వేదాల మీద ఉపన్యసిస్తే...మరుసటిరోజు వాషింగ్టన్‌ పోస్ట్‌ సహా అంతర్జాతీయ పత్రికలన్నీ ప్రచురించేవి...అంతటి ప్రతిభ! నిండు నూరేళ్ల జీవితంలో...ఆయన ధర్మానికి ఎంత ప్రాధాన్యం ఇచ్చారో, సేవకూ అంతే విలువ ఇచ్చారు.


కొత్త జీవితం...
చిరుకపల్లివారి పాలేనికి చెందిన నరసింహకు రెండో జన్మ ఎత్తినట్టుగానే ఉంది. చాలా కాలం క్రితమే అతడి చూపులో తేడా మొదలైంది. ఆ మసక రానురానూ రెండు కళ్లకూ ముసురుకుంది. ఆ స్థితిలో ఎంతకాలమని కుట్టుపని నడిపిస్తాడు? సూదిలో దారం ఎక్కించడమూ అసాధ్యమైపోయింది. కుట్టు మిషను చక్రం ఆగిపోయింది. బతుకుబండి కుంటుబడిపోయింది. సరిగ్గా అప్పుడే, శంకర సంచార వాహనం పల్లెకు వెళ్లింది. ఆశగా వరుసలో నిలుచున్నాడు. వారం రోజుల్లో శస్త్రచికిత్స జరిగిపోయింది. తనిప్పుడు, పనిలో పాతికేళ్ల కుర్రాడే.

దృష్టిదోషం ఓ తీవ్ర సమస్య. పేదరికం మరో తీవ్ర సమస్య. రెండూ ఉన్నాయంటే...బతుకు భరించలేనంత బరువైపోతుంది. చికిత్స కోసం పట్నానికి వెళ్లడమంటే ఖర్చుతో కూడిన వ్యవహారం. ఎవరో ఒకరు మేమున్నామని ముందుకొస్తే, అన్నీ తామై ఖర్చులు భరిస్తే, కంటిచూపును కానుకగా అందిస్తే...ఆ చీకటి కళ్లలో మెరుపు వస్తుంది. శంకర ఫౌండేషన్‌ ‘గిఫ్ట్‌ ఆఫ్‌ విజన్‌’ - లక్ష్యం ఇదే. ఆసుపత్రి ప్రతినిధులు చుట్టుపక్కల మూడొందల కిలోమీటర్ల పరిధిలోని పల్లెలకు వెళ్తారు. వారానికి రెండు మూడు వైద్య శిబిరాలు నిర్వహిస్తారు. ఎంతమంది వచ్చినా, కాదనకుండా కంటి పరీక్షలు జరుపుతారు. సమస్యలుంటే, గుంటూరుకు తీసుకొచ్చి వైద్యం చేస్తారు. సహాయకులకు ఉచిత వసతి కల్పిస్తారు. కడుపునిండా భోజనం పెడతారు. చికిత్స పూర్తయ్యాక, సురక్షితంగా ఇంటిదగ్గర దిగబెడతారు.

కంటికి కనుపాపలా... నేత్ర రోగులకు శంకర! ఇప్పటి వరకూ...దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న శంకర ఆసుపత్రుల్లో 35 లక్షల మందికి కంటి పరీక్షలు జరిగాయి. దాదాపు పదిహేను లక్షల ఉచిత శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించారు. రోజూ, సగటున ఐదొందల సర్జరీలు జరిగిపోతాయి. 2020 నాటికంతా, ఏటా ఐదు లక్షల మందికి ఉచిత వైద్యం అందించాలన్నది ఫౌండేషన్‌ లక్ష్యం.


మహాభాగ్యమిది...
డాక్టర్‌ ఆర్‌.వి.రమణి
శంకర ఐ ఫౌండేషన్‌ వ్యవస్థాపకులు

భారతదేశంలో ఏ ఒక్కరూ అవగాహనా రాహిత్యంతోనో, ఆర్థిక సమస్యల కారణంగానో కంటిచూపుకు దూరం కాకూడదు. శంకర ప్రారంభమైన తొలిరోజుల్లో ఒక సంఘటన జరిగింది. ఓ మారుమూల ప్రాంతంలో ... గ్రామస్థులంతా కలసి ఓ పసిపిల్ల కళ్లు పొడిచేశారు. ఓ విదేశీ స్వచ్ఛంద సేవకురాలు ఆ హృదయ విదారక సంఘటన గురించి నా దృష్టికి తెచ్చింది. ఆ చిన్నారి వయసు రెండేళ్లు. పసిపాప పుట్టగానే తల్లి చనిపోయిందట. దీంతో నష్టజాతకురాలని ముద్ర వేసి...రెండు కళ్లూ పొడిచేశారు. ఎంత ఘోరం! శంకరలో శస్త్రచికిత్స తర్వాత, ఆ చిన్నారి తొలిసారిగా ప్రపంచాన్ని చూసిన దృశ్యం...నా కళ్లముందు ఇంకా కదలాడుతోంది. ఆ సంతృప్తిని కోట్ల రూపాయల సంపాదనా ఇవ్వలేదు. చూపును ఇవ్వడానికి మించిన సేవ ప్రపంచంలో మరొకటి లేదని నేను విశ్వసిస్తాను. ఆ ఆలోచనే నన్నూ మా బృందాన్నీ ముందుకు నడిపిస్తోంది. 



నాగరత్నమ్మకు అయితే ఇదంతా కలలా అనిపిస్తోంది. భర్త పోయాక, బాధ్యతలన్నీ ఆమె మీదే పడ్డాయి. ఆ బరువంతా ఎలా మోస్తుందా ఒంటరి మహిళ? ఉద్యోగం వెతుక్కోడానికి చదువులేదు. ఏ వ్యాపారమో చేద్దామంటే డబ్బులేదు. తెలిసిన పనల్లా...నలుగురికీ కమ్మగా వండిపెట్టడమే. ఆ కళనే ఉపాధిగా మార్చుకుంది. ఇంటి బయటే చిన్న పాక వేసుకుంది. అందులో హోటలు మొదలుపెట్టింది. ఆమె చేతి ఇడ్లీలు మల్లెల్లా ఉంటాయన్న పేరొచ్చింది. తింటుంటే వెన్నముద్దల్లా కరిగిపోతాయన్న ప్రశంస పాకిపోయింది. వ్యాపారం వూపందుకుంటున్న సమయంలో, కంటి సమస్య మొదలైంది. చూపులో అస్పష్టత వల్ల కావచ్చు, రుచి కుదిరేది కాదు. దీంతో, వ్యాపారం పడిపోయింది. మళ్లీ పాత జీవితమే! ‘రేపల్లెలో ఉచితంగా వైద్యం చేస్తున్నారు. వెళ్లొచ్చుగా...’ అని తెలిసినవారు సలహా ఇచ్చారు. హోటలు కట్టేసి వూతకర్రపట్టుకుని బయల్దేరింది. డాక్టర్లు అన్ని పరీక్షలూ చేశారు. రెండు కళ్లకూ ఆపరేషన్‌ తప్పదని తేల్చారు. నాగరత్నమ్మకు భయంగా అనిపించింది. ఎప్పుడూ పెద్దాసుపత్రి మొహం కూడా చూడలేదామె. ‘ఏం ఫర్వాలేదు. మేమంతా లేమూ?’ అని శంకర ప్రతినిధులు ధైర్యం చెప్పారు. మాటిచ్చినట్టే, ఏ లోటూ రాకుండా చూసుకున్నారు. చక్కని కంటిచూపునూ అందించారు. రత్నమ్మ వ్యాపారం మళ్లీ వూపందుకుంది. ఆమె చేతి ఇడ్లీల కోసం జనం వరుసలు కడుతున్నారు.

పిల్లల కనుపాప...
చందూ కుటుంబం బీహార్‌ నుంచి లూథియానాకు వలస వెళ్లింది. అమ్మానాన్నా పనికెళ్లిపోయేవారు. చందూ పుస్తకాల సంచీ భుజానికేసుకుని పక్కనే ఉన్న ప్రభుత్వ పాఠశాలకు వెళ్లేవాడు.