close
Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share
నీవు నేర్పిన విద్యయే...

నీవు నేర్పిన విద్యయే...
- పి.మధుసూదన్‌

‘‘ఆటీవీ సౌండ్‌ కాస్త తగ్గించండి’’ వంటింట్లో నుంచి అరిచింది సునంద.

ఆస్ట్రేలియా-ఇండియా మధ్య టి-20 మ్యాచ్‌ మొదలవబోతోంది. సునంద భర్త సత్యమూర్తి, కొడుకు రాము హాల్లో టీవీ ముందు సెటిలై ఉన్నారు.

‘టీవీ సౌండ్‌ తగ్గించి పెట్టుకోండని ఎన్నిసార్లు చెప్పినా వినరు కదా’ మనసులోనే విసుక్కుంది సునంద.

టీవీ సౌండ్‌ని డామినేట్‌ చేస్తూ అత్తగారి గది నుండి దగ్గు వినిపిస్తోంది.

సునంద భర్త గవర్నమెంట్‌ ఉద్యోగి. కొడుకు ప్లస్‌టు చదువుతున్నాడు. సునంద కూడా ప్రైవేట్‌ ఫర్మ్‌లో ఉద్యోగి. పట్టణంలో ఒకరి జీతంతో బతకడం కష్టం కాబట్టి తనూ ఉద్యోగం చేస్తోంది.

తెల్లవారుజామునే లేచి ఇల్లూ, వాకిలీ శుభ్రం చేసి బ్రేక్‌ఫాస్ట్‌ రెడీ చేసి - భర్తకీ, కొడుక్కీ, తనకీ లంచ్‌బాక్స్‌లు సర్దేసి, అత్తగారికి అన్నీ డైనింగ్‌ టేబుల్‌ మీద అమర్చి ఆఫీసుకి వెళుతుంది.

సాయంత్రం ఆఫీసు నుండి ఇంటికి వచ్చేసరికి ఏడవుతుంది. రాగానే ఇల్లూ, గిన్నెలూ శుభ్రంచేసి... తనూ స్నానం చేసి... రాత్రి వంట కార్యక్రమం... ఇదీ తన దినచర్య.

వంటింట్లో గిన్నెలు శుభ్రం చేస్తుండగా అటు టీవీ సౌండ్‌, ఇటు అత్తగారి దగ్గు. రెండూ చికాకుని తెప్పిస్తున్నాయి.

అత్తగారి దగ్గు ఎక్కువ కాసాగింది. ఆపుకోలేకుండా దగ్గుతూ ఉంది. గిన్నెలు కడగటం ఆపేసి, చేతులు కడుక్కుని గ్లాసులో మంచినీళ్ళు తీసుకుని అత్తగారి గదికి వెళ్ళింది.

‘‘ఇవాళ మందులన్నీ వేసుకున్నారా?’’ మంచినీళ్ళు అందిస్తూ అడిగింది.

‘‘నాలుగు రోజులుగా మందులు లేవమ్మా’’ చెప్పింది.

‘‘లేవా! అదేంటి, మీ అబ్బాయి తీసుకురాలేదా?’’

లేదన్నట్టుగా తలూపి, ‘‘పనిలోపడి మర్చిపోయాడేమో!’’ అంది.

రిమోట్‌ అందుకుని వాల్యూమ్‌ తగ్గించి, టీవీకి అడ్డంగా నిలబడి ‘‘మీ అమ్మగారికి మందులు తేలేదా?’’ భర్తని అడిగింది.

‘‘ఏయ్‌, అడ్డులే... టాస్‌ వేస్తున్నారు’’ రిమోట్‌ లాక్కునే ప్రయత్నం చేస్తూ అన్నాడు.

‘‘నేనడిగింది చెప్పండి- మందులు తేలేదా?’’

‘‘లేదు’’

‘‘ఏం?’’

‘‘ఏంటి నీ ప్రశ్నలు. నాకు కుదరలేదు. వాడికిచ్చాను తెమ్మని’’ చేతిలోని రిమోట్‌ లాక్కుని, ‘‘అడ్డులే’’ అని విసుక్కున్నాడు.

‘‘ఏరా, మందులు తెచ్చావా?’’ కొడుకుని అడిగింది.

‘‘లేదు మమ్మీ... మర్చిపోయాను.’’

‘‘ఓరే! ఆవిడ డయాబెటిక్‌... ఇన్సులిన్‌ వాడుతోంది... బీపీ ఉంది. నాలుగు రోజులుగా మందులు లేకపోతే ఎలాగరా. మందులు మరో వారంలో అయిపోతాయనగా చెపుతూ వస్తున్నాను. ఇంకా తేకపోతే అర్థమేంటి?’’

‘‘మమ్మీ నీ క్లాసు ఆపు. రేపు తెస్తాలే. ఇండియా బ్యాటింగ్‌... మ్యాచ్‌ చూడనీ’’ విసుక్కున్నాడు.

‘‘నీకు మ్యాచ్‌ ముఖ్యమా, మనిషి ముఖ్యమా...’’

‘‘ఏంటి మమ్మీ నీ గోల.’’

‘‘గోలేంట్రా... లే... సైకిల్‌ తీసుకుని వెళ్ళి మన కాలనీలో ఉన్న మెడికల్‌ షాపులో ఉన్నాయేమో ట్రై చేయి’’ చెప్పింది సునంద.

‘‘మందుల చీటీ లేదు’’ చెప్పాడు రాము.

రోహిత్‌ శర్మ సిక్స్‌ కొట్టాడు.

‘‘ఏవండీ, మందుల చీటీ ఎక్కడ?’’ ప్రశ్నించింది.

తామే సిక్స్‌ కొట్టినట్టుగా తండ్రీకొడుకులిద్దరూ చేతులు పైకెత్తి గెంతసాగారు.

‘‘ఏవండీ... మందుల చీటీ ఎక్కడ?’’ రెట్టించి అడిగింది సునంద.

‘‘వాడికే ఇచ్చాను’’ టీవీ నుండి చూపు మరల్చకుండా చెప్పాడు.

కొడుకు వైపు తిరిగి ‘‘నాన్న నీకిచ్చానంటున్నాడు’’ అడిగింది.

మ్యాచ్‌ చూడటానికి ఆటంకం కలుగుతుండటంతో ‘‘అబ్బా, ఏంటి మమ్మీ...’’ అని విసుక్కుంటూ, ‘‘అదెక్కడో పోయింది’’ చెప్పాడు.

‘‘పోవడమేంట్రా...’’

‘‘నా బుక్స్‌లోనో, బుక్‌షెల్ఫ్‌లోనో ఎక్కడో పెట్టాను. కనబడటం లేదు. రేపు వెతికి మందులు పట్టుకొస్తాలేగానీ, నువ్వు గోల ఆపి... అడ్డులే... మంచి మ్యాచ్‌ మిస్‌ అవుతోంది’’ చిరాగ్గా అన్నాడు.

‘‘నానమ్మ రెండు మూడు రోజులుగా ఎంత ఇబ్బందిపడుతుందో గమనించావా?’’ అంది సీరియస్‌గా.

‘‘ఏం ఇబ్బంది - దగ్గే కదా... దానికే ఇంత రాద్ధాంతమా.’’

‘‘రాద్ధాంతమేంటి... నువ్వు ఎక్కువగా మాట్లాడక, లేచి వెళ్ళి మందులు తీసుకురా’’ కచ్చితంగా చెప్పింది.

‘‘నేను వెళ్ళను. నేను మ్యాచ్‌ చూడాలి. ఈ రాత్రికి మందులు వేసుకోకపోతే నాయనమ్మ ఏం చచ్చిపోదులే. రేపు మందుల చీటీ వెతికి మందులు తెస్తాను. నువ్వు ఓవర్‌ చేయక... వెళ్ళి నీ పని చూసుకో’’ కేర్‌లెస్‌గా అన్నాడు.

సునంద రిమోట్‌తో టీవీ ఆపేసి భర్త వైపు తిరిగి ‘‘వీడు చూడండి, ఎంత బాధ్యత లేకుండా మాట్లాడుతున్నాడో... వాడితోపాటు మీరూను... ఏం ఆ మ్యాచ్‌ అంత ముఖ్యమా?’’ అంది.

‘‘అవును ముఖ్యమే! వాడన్నదాంట్లో ఏం తప్పుంది? మా అమ్మ ఈ రాత్రికి ఏం చచ్చిపోదులే. రేపు తెస్తామని చెపుతున్నాంగా. లేదంటే నువ్వు వెళ్ళి తీసుకురా’’ టీవీ ఆన్‌ చేశాడు.

‘‘నేను కాలనీలో బస్‌ ఎక్కితే ఆఫీస్‌ దగ్గరా, అక్కడ బస్‌ ఎక్కితే ఇక్కడా దిగుతాను. నాకు మీలా వెహికల్‌ ఉంటే మధ్యలో ఆగి, ఎక్కడో ఒక దగ్గర తెచ్చి ఉండేదాన్ని. మిమ్మల్ని ఇలా బతిమాలాడాల్సిన అవసరం లేదు’’ మళ్ళీ టీవీ ఆఫ్‌ చేసింది.

సత్యమూర్తికి కోపం వచ్చింది.

కోపాన్ని అణచుకుని ‘‘ఏంటి నీ ప్రాబ్లమ్‌?’’ అడిగాడు.

‘‘ప్రాబ్లమ్‌ నాది కాదు, మీ అమ్మది. ఆవిడ దగ్గు వినిపిస్తోందా... అంత అవస్థపడుతుంటే పట్టించుకోరేం. పైగా ‘రాత్రికి చచ్చిపోదులే’ అని తెలివి తక్కువగా మాట్లాడుతున్నారు. ఒకవేళ చనిపోతే...’’ అంది.

‘‘ఛస్తే చావని... చావుని ఎవరాపగలరు. అయినా చచ్చేది మా అమ్మ కదా... నీకెందుకు బాధ. వంటింట్లోకి వెళ్ళి వంట చెయ్యి- ఆకలవుతుంది.’’

ఆ మాటలకి నిర్ఘాంతపోయింది సునంద.

ఈ మాటలన్నీ సునంద అత్తగారు గది నుండి వింటోంది.

‘‘మీకసలు బుద్ధి, జ్ఞానం ఉన్నాయా...’’ అంటూ భర్తని నిలదీస్తుండగా సునంద అత్తగారు గది నుండి వచ్చి కోడల్ని ఆపింది.

‘‘అంత పెద్ద మాటలెందుకులేమ్మా! మర్చిపోయామంటున్నారుగా - వదిలెయ్యి, రేపు తెస్తామంటున్నారుగా... వెళ్ళు - వెళ్ళి వంటపని చూసుకో’’ అంది.

అత్తగారు భర్తని సమర్ధించి వెనకేసుకుని రావడంతో చిర్రెత్తుకొచ్చింది సునందకి.

‘‘అవున్లేండి... ఆయన మీ కొడుకు, మీరాయన తల్లి... వాడు మీ మనవడు... మధ్యలో నేనెవర్ని?! నేనెవరి గురించి గొడవపడుతున్నానో తెలిసి కూడా... వెళ్ళి వంటింట్లో పని చూసుకోమంటున్నారు. ఎవరెలా ఛస్తే నాకెందుకు, నాదే బుద్ధి తక్కువ’’ బాధగా అనేసి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది సునంద.

కోడలు బాధపడటం చూసి ‘అందులో వాడి తప్పేమీ లేదమ్మా... నీకు అర్థంకాదులే’ అని మనసులో అనుకుంటూ గదిలోకి వెళ్ళింది అత్తగారైన అనసూయమ్మ.

గదిలోకి వెళ్ళి మంచం మీద వాలి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆవిడ ఆలోచనలు టైమ్‌ మెషీన్‌లో కాలం వెనక్కి వెళ్ళి ఒకచోట ఆగాయి.

ఇప్పుడు అనసూయమ్మ, అప్పుడు కోడలు స్థానంలో ఉన్న అనసూయ. ఆమెకి విధవరాలైన అత్తగారు ఉన్నారు. సత్యమూర్తి అప్పుడు పదో తరగతి చదువుతున్నాడు.

భర్త... కొడుకు... కాళ్ళు కడుక్కునివచ్చి భోజనానికి కూర్చున్నారు.

‘‘నానమ్మకి మందులు తెచ్చావా?’’ కొడుకుని అడిగాడు అనసూయ భర్త.

‘‘లేదు నాన్నా... మర్చిపోయాను’’ సత్యమూర్తి చెప్పాడు.

‘‘లే- లేచి వెళ్ళి మందులు తీసుకురా... తర్వాత భోంచేద్దాం’’ చెప్పాడు.

‘‘రేపు తప్పకుండా తెస్తా నాన్నా...’’

‘‘మనకన్నా వయసులో పెద్దవాళ్ళ పట్ల మర్యాద, గౌరవం, బాధ్యత కలిగి ఉండాలి. రెండు రోజులుగా ఇదేమాట చెబుతున్నావు. ఇప్పుడెళ్ళి పట్రా. నువ్వు వచ్చేదాకా ఆగుతాను... వచ్చాక భోంచేద్దాం.’’

అనుసూయ కల్పించుకుని ‘‘ఇప్పుడు రాత్రి ఎనిమిదైంది... చీకట్లో ఎందుకు?’’ అంది.

‘‘ఎనిమిదేగా... ఫర్వాలేదు. వాడి బాధ్యతారాహిత్యానికి శిక్ష... నువ్వు మధ్యలో కల్పించుకోకు’’ కచ్చితంగా చెప్పాడు.

‘‘ఏంటండీ, శిక్షా శిక్షా అని మాట్లాడుతున్నారు- వాడేం పెద్ద నేరం చేశాడని. మీ అమ్మగారికి మందులు తేవడం మర్చిపోయాడు. రేపు తెస్తాడుగా’’ కాస్త కోపంగా అంది అనసూయ.

‘‘రేపు... రేపు... రెండ్రోజులుగా ఆవిడ మందులు వేసుకోలేదన్న బుద్ధి, జ్ఞానం ఉండక్కర్లేదా’’ అంతే కోపంగా అన్నాడు అనసూయ భర్త.

‘‘ఏంటండీ, వూరుకునేకొద్దీ శిక్ష, బుద్ధి, జ్ఞానం అని రెచ్చిపోతున్నారు. ఏం... ఈరోజు మీ అమ్మ మందులు వేసుకోకపోతే చచ్చిపోతుందా? చిన్నపిల్లాడని కూడా చూడకుండా రాత్రిపూట వాణ్ణి బయటికి వెళ్ళమంటున్నారు.’’

‘‘నేను ఎందుకు చెపుతున్నానో నీకర్థంకాదు. నువ్వు కల్పించుకోకు. వాడిప్పుడు... మా అమ్మకి మందులు తేవాల్సిందే’’ కచ్చితంగా చెప్పాడు అనసూయ భర్త.

‘‘వాడు తీసుకుని రాడండీ. కావాలంటే మీరెళ్ళి తెచ్చుకోండి’’ తెగేసి చెప్పి, ‘‘నువ్వు రారా, అన్నం తిందువుగాని’’ అని కొడుకుని లాక్కెళ్ళింది.

కొడుక్కి అన్నం కలిపి తినిపించసాగింది. ‘‘మీ అమ్మ మీద చూపించే ప్రేమ... కాస్త కొడుకు మీద కూడా చూపించండి. చీకట్లో వెళ్ళి రమ్మంటారా! వయసొచ్చాక ఏవో రోగాలు వస్తుంటాయి, దానికే ఇంత హైరానాపడి రాద్ధాంతం చేయాలా? ఒక్క రాత్రికి మందులు లేకపోతే ఆవిడేం పోదులేండి’’ అంటూ సణుగుతూనే ఉంది అనసూయ.

మందులు తేవడానికి చొక్కా వేసుకున్నాడు అనసూయ భర్త.

‘‘ఇప్పుడు మందులు తేవాల్సిందేనా...’’ భర్త చెప్పులు వేసుకుంటుండగా అడిగింది అనసూయ.

భార్యని చూసి నవ్వాడతను. ఆ నవ్వుకి అప్పుడు అర్థం తెలియలేదు అనసూయకి... ఇప్పుడు అనసూయమ్మకి బాగా అర్థమవుతోంది.

ఇంకా..

జిల్లా వార్తలు

దేవ‌తార్చ‌న

రుచులు
+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact :
040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 040 -
23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers
Terms & Conditions   |   Privacy Policy
Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.