close
Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share
చిరంజీవిని అనుకరించేవాణ్ని!

చిరంజీవిని అనుకరించేవాణ్ని!

అయిదేళ్ల వయసులో డాన్స్‌ నేర్చుకున్నాడు. పన్నెండేళ్లకే.. పదమూడు సంప్రదాయ నృత్యాల్లో పట్టు సంపాదించాడు. ఓ పక్క స్కూలుకి వెళ్తూ.. మరోవైపు డాన్స్‌ పాఠాలు నేర్పే గురుతర బాధ్యత స్వీకరించాడు. ఇప్పుడు ‘పిల్ల జమిందార్‌’, ‘భాగమతి’ లాంటి విజయవంతమైన చిత్రాల్ని అందించిన దర్శకుడిగా మారాడు. ఇదే.. జి.అశోక్‌ కథ. దీన్ని ఆయన మాటల్లో కాస్త విపులంగా చెప్పుకుంటే...
మా అమ్మవాళ్లది తెనాలి. నేనూ అక్కడే పుట్టాను. పెరిగింది మాత్రం నాన్నగారి ఊరు ఒంగోలులో. ఇంటర్‌ వరకూ నా చదువు అక్కడే సాగింది. ఇంజినీరింగ్‌ విజయవాడలో చేశా. ఐదో ఏట డాన్స్‌ నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టి దాదాపు పన్నెండేళ్లు శాస్త్రీయ నృత్యంలో తలమునకలేశా. పదమూడు శాస్త్రీయ నృత్యాల్లో నాకు ప్రవేశం ఉంది. డాన్స్‌ నేర్చుకోవడం కూడా చాలా విచిత్రంగా జరిగింది. మా చెల్లాయిని డాన్స్‌ స్కూల్లో చేర్పిస్తే... తోడుగా ఆ స్కూల్‌కి వెళ్లేవాణ్ని. ఆరు బయట కూర్చుని, పిల్లల్ని గమనిస్తూ... బయట నేను డాన్స్‌ చేసేవాణ్ని. అది చూసిన గురువుగారు కోదండరామశాస్త్రి.. ‘డాన్స్‌ నేర్చుకుంటావా’ అని అడిగారు. నేర్చుకుంటానని చెప్పా. అక్కడ దాదాపుగా 50మంది ఆడపిల్లలుంటే నేనొక్కడినే అబ్బాయిని. నా దగ్గర ఫీజు కూడా తీసుకునేవారు కాదు. తర్వాత  డాన్స్‌లో ఒక్కో అంశమూ నేర్చుకుంటూ వెళ్లా. గురువుగారికి ఆరోగ్యం సరిగా ఉండేది
కాదు. అందుకే స్కూల్లో కొత్తగా చేరిన విద్యార్థులకు నాతోనే డాన్స్‌ నేర్పించేవారు.

చదువులోనూ ముందే
మాది మధ్యతరగతి కుటుంబమే. నాన్న పేరు అదృష్ట దీపక్‌. ఆ పేరు కూడా విచిత్రంగా పెట్టారు. నాన్న పుట్టిన తేదీనే ‘అదృష్ట దీపక్‌’ అనే సినిమా విడుదలైంది. దానికి గుర్తుగా నాన్నకు ఆ పేరు పెట్టారట. ఆయన ఓ చిన్న కాంట్రాక్టర్‌. పిల్లల్ని చదివిస్తూ, డాన్సు క్లాసులకు పంపడం ఆరోజుల్లో కాస్త ఖరీదైన వ్యవహారమే. కానీ నాన్నగారు మాత్రం మాలోని ఆసక్తిని ప్రోత్సహించారు. స్కూలు రోజుల్లోనే దాదాపు అయిదువేల డాన్సు ప్రదర్శనలు ఇచ్చా. ప్రతీరోజూ నాన్న నాతో ఉండేవారు. అమ్మ మేకప్‌ వేసేది. కేవలం నాకు మేకప్‌ వేయడానికే అమ్మ ఆ విద్య నేర్చుకుందట. తెల్లారితే పరీక్షలనగా కూడా ప్రదర్శనలు మానలేదు. అయితే చదువుని ఏనాడూ నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. ప్రదర్శనల దగ్గరికీ పుస్తకాలు పట్టుకెళ్లి ఏకాస్త తీరిక దొరికినా చదువుకునేవాణ్ని. పదో తరగతిలో నాది జిల్లా రెండో ర్యాంకు. స్కూలుకి వెళ్లకపోతే ‘వాడికేదో డాన్స్‌ పోగ్రాం పడి ఉంటుంది’లే అని హాజరు వేసేసేవారు. అయితే స్కూలు తరపున ఏ పోటీ జరిగినా.. అందులో బహుమతి తీసుకురావాలన్నది షరతు. దానికి తగినట్టే స్కూలూ, కాలేజీలకు ఎన్నో బహుమతులు సాధించా.

నా క్లాసిక్‌ డాన్స్‌కి సినిమా డాన్స్‌ని మిక్స్‌ చేసేవాణ్ని. ఆ ప్రయోగం మంచి ఫలితాన్నిచ్చింది. ఏదైనా ఓ సినిమా చూశానంటే అందులో కథానాయకుడు చేసిన డాన్స్‌ను ఉన్నది ఉన్నట్టుగా దించేసేవాణ్ని. తర్వాత దానికే కాస్త శాస్త్రీయ నృత్యాన్ని జోడించి ప్రదర్శనలు ఇచ్చేవాడిని. ఎక్కువగా చిరంజీవిగారిని అనుకరించేవాణ్ని. చిరంజీవి కొత్త సినిమా వచ్చిందంటే ఆయన అభిమానులు నా కోసం టికెట్‌ అట్టిపెట్టి ఉంచేవారు. అయితే నా బాల్యం అంతా చదువూ, డాన్సులకే పరిమితం కాలేదు. ఆ వయసులో ఎంత అల్లరి చేయాలో, ఎన్ని ఆటలు ఆడాలో అన్నీ చేశా. అయితే పుస్తక పఠనం కూడా అప్పుడే అలవాటైంది. ‘పిల్ల జమిందారు’ మాటల రచయిత చంద్రశేఖర్‌ మా చుట్టాలబ్బాయే. తనకీ నాకూ చదువులో గట్టిపోటీ ఉండేది. మధుబాబు నవలలు చిన్న చిన్న పుస్తకాలుగా ప్రచురితమయ్యాయి. ఒకేసారి యాభై పుస్తకాల్ని కొని తెచ్చుకుని చెరో పాతిక పంచుకున్నాం. ‘ఎవరు తక్కువ సమయంలో పూర్తి చేస్తారో చూద్దాం’ అని పందెం కాసి సాయంత్రంలోగా పూర్తిచేశాం. అలా రెండు రోజుల్లో 50 పుస్తకాలు ముగించాం!

సినిమాల్లో నటించా
చిన్నపుడు డాన్స్‌ షోలు ఇవ్వడమే కాదు, సినిమాల్లోనూ నటించాను. నాకు ఆరేళ్లపుడు ఒంగోలులో నా డాన్స్‌ ప్రోగ్రాం చూసిన ముత్యాలసుబ్బయ్య కబురు పంపారు. అప్పటికి టి.కృష్ణ దర్శకత్వంలో ‘రేపటి పౌరులు’ రూపొందుతోంది. ఆ సినిమాకి ఆయన కో-డైరెక్టర్‌. అసలు షూటింగ్‌ అంటేనే తెలియదు. ఓ డైలాగ్‌ పేపర్‌ చేతికి ఇచ్చారు. ‘అబద్ధం అంతా అబద్ధం’ అంటూ ఓ డైలాగ్‌ చెప్పాలి. ఓసారి మనసులో అనుకుని... గట్టిగా చెప్పేశా. తొలి టేక్‌లోనే ఆ సీన్‌ ఓకే అయిపోయింది. కానీ అప్పటికీ నాకు కెమెరా ఎక్కడుందో కూడా తెలీదు. ‘నాన్నా.. కెమెరా ఎక్కడ పెట్టారు’ అని అమాయకంగా అడిగితే, ‘అదిగో’ అంటూ.. చూపించారు. ఆ తర్వాత ‘నవభారతం’, ‘గడుగ్గాయి’ ఇలా.. దాదాపు పదిహేను చిత్రాల్లో బాలనటుడిగా కనిపించా. పదో తరగతికి వచ్చేసరికి నాన్న ఆలోచన మారింది. ‘ఈ ఏడాది డాన్సులూ, నటనా వద్దు.. కేవలం చదువుపైనే దృష్టి పెట్టాలి’ అని గట్టిగా చెప్పారు. ఇంజినీరింగ్‌ వరకూ చదువే లోకంగా ఉండేవాణ్ని. అయితే డాన్స్‌ ప్రాక్టీస్‌ మాత్రం మానలేదు.

లండన్‌లో సల్సా...
చదువుకున్న చదువూ, నేర్చుకున్న విద్యా మనకోసం కాదు, దాన్ని అందరికీ పంచాలి అన్నది నా సిద్ధాంతం. పద్దెనిమిదేళ్ల నా కృషికి తగిన గుర్తింపు తెచ్చుకోవాలని ఉండేది. అప్పటికి సినిమాల్లో ప్రభుదేవా రకరకాల ప్రయోగాలు చేస్తుండేవారు. అక్కడ నేనూ ఏదో ఒకటి చేయగలను అనిపించింది. ఆ మాటే ఇంట్లో చెప్పా. ‘రెండేళ్లు ప్రయత్నించు. ఫలితం లేదనుకుంటే తిరిగి వచ్చేయ్‌’ అని చెప్పారు. సరే అని చెన్నైలో అడుగుపెట్టా. నా అదృష్టమో, అమ్మానాన్నల దీవెనలో తెలీదు గానీ చెన్నై వచ్చినప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకూ ఒక్కరోజు కూడా ఖాళీగా లేను. కొరియోగ్రాఫర్‌ స్వర్ణలత గారి ఇంట్లో ఉండేవాణ్ని. ఆవిడ నన్ను సొంత తమ్ముడిలా చూసుకున్నారు. అసిస్టెంట్‌ కొరియోగ్రాఫర్‌గా, కంపోజర్‌గా, కొరియోగ్రాఫర్‌గా ఇలా ఆరేళ్లు పనిచేశా. దాదాపు 300 పాటలు కంపోజ్‌ చేశా. లారెన్స్‌, రాజు సుందరం దగ్గరా సహాయకుడిగా పనిచేశా. కొందరు కథానాయకులకు డాన్స్‌ కూడా నేర్పించా. అప్పట్లో సల్సా డాన్స్‌ కొత్తగా వచ్చింది. దాన్ని నేర్చుకోడానికి లండన్‌ వెళ్లా. నాకు తెలిసిన శాస్త్రీయ నృత్యం వాళ్లకు నేర్పించి వాళ్లనుంచి సల్సా నేర్చుకున్నా. అక్కడే లిబాన్‌ యూనివర్సిటీలో డైరక్షన్‌ కోర్సు కూడా నేర్చుకున్నా. స్టైపెండ్‌ వచ్చేది కూడా. ఆ సమయంలో ఓ అయిదు డాక్యుమెంటరీలు రూపొందించా. అవన్నీ హాలీవుడ్‌ ఫిల్మ్‌ ఫెస్టివల్స్‌లో స్క్రీనింగ్‌కి ఎంపికయ్యాయి. బెల్జియం, జర్మనీ, పోలండ్‌, హాలండ్‌ దేశాల కోసం ఎన్నో డాక్యుమెంటరీలు రూపొందించా. ఇప్పటి వరకూ 62 డాక్యుమెంటరీలకు దర్శకత్వం వహించా. అవన్నీ వివిధ స సామాజిక అంశాల నేపథ్యంలో సాగేవే.

మొదటి సినిమాకే నంది
ఓ నృత్య దర్శకుడు దర్శకత్వం చేయడం సులభం. ఎందుకంటే అయిదు నిమిషాల పాటలో ఓ చిన్న కాన్సెప్ట్‌తో ప్రేక్షకుల్ని కూర్చోబెట్టగలిగే టెక్నిక్‌ తనకి తెలుస్తుంది. నాకు ఎడిటింగ్‌ కూడా వచ్చు. అందుకే దర్శకత్వం వైపు దృష్టి పెట్టా. దర్శకుడిగా నా తొలి చిత్రం ‘ఉషోదయం’. తారేజమీన్‌ పర్‌, చక్‌ దే ఇండియా... రెంటినీ కలిపితే ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంటుందా సినిమా. అయితే అప్పటికి ఈ రెండు హిందీ చిత్రాలూ రాలేదు. ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఈ చిత్రాన్ని అప్పట్లో స్కూలు పిల్లలందరికీ ఉచితంగా చూపించింది. దర్శకుడిగా బంగారు నంది పురస్కారం దక్కింది. ఆ తరవాత ‘ఫ్లాష్‌ న్యూస్‌’ అనే చిత్రాన్ని తెరకెక్కించా. మీడియా రంగంపైన సెటైర్‌ అది. సైనికుడూ, పాత్రికేయుడూ ఒక్కడే అన్నది నా అభిప్రాయం. మంచికీ, చెడుకీ మధ్య సూచీలా నిలిచేది పాత్రికేయం. అందుకే ఆ సినిమా తీశా. రివర్స్‌ స్క్రీన్‌ప్లేతో తెరకెక్కించిన ‘ఆకాశ రామన్న’ కూడా నాకెంతో సంతృప్తి నిచ్చింది. చివరికి నానీతో చేసిన ‘పిల్ల జమిందార్‌’తో విజయం దక్కింది. కానీ తర్వాత తీసిన ‘సుకుమారుడు’ చాలా నిరుత్సాహపరిచింది. అయితే పరాజయం దోషం కాదు. అదో పొరపాటు మాత్రమే. దాన్నుంచి పాఠాలు నేర్చుకుంటే విజయాలు దక్కుతాయని నా నమ్మకం.

2012లోనే అనుష్కకి ‘భాగమతి’ కథ చెప్పా. ఆమెకి బాగా నచ్చింది. తన కోసమే ఐదేళ్లు ఎదురుచూశా. ‘ఈలోగా ఆ కథని ఎవరితోనైనా చేయొచ్చు కదా?’ అని అడిగారు. అనుష్క తప్ప మరో రూపం మా కళ్లకు కనిపించలేదు. ఆ ఆలోచన కూడా రాలేదు. ఇన్నేళ్లు ఆగడం వల్లే ఆ సినిమాని అంత బాగా తీయగలిగామేమో అనిపిస్తుంది. ‘పిల్ల జమిందార్‌’ రోజుల్లోనే వెంకటేష్‌ కోసం ఓ ప్రయోగాత్మక కథ తయారు చేసుకున్నా. దాంట్లో మాటలు ఉండవు. ఎప్పటికైనా ఈ కథని వెంకటేష్‌తో చేస్తా.

‘రుద్రవీణ’లో ‘నమ్మకు నమ్మకు ఈ రేయిని’ అనే పాటంటే నాకెంతో ఇష్టం.చీకటైనా ఓటమైనా శాశ్వతం కాదు. రాత్రి వెళ్లి పగలు వస్తుంది, ఓటమి వెనక విజయం వస్తుంది. వాటి కోసం నిరీక్షించాలంతే. ఇదే నా జీవన మార్గం.

తొమ్మిది భాషలు తెలుసు

నా భార్యపేరు విజయలక్ష్మి. మాది పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్లే. ఆమె ఫిజిక్స్‌ లెక్చరర్‌గా పనిచేసేది. ఇప్పుడు నా సినిమాలకు సంబంధించి తెర వెనక సాయపడుతుంది.
* ‘భాగమతి’ షూటింగ్‌ దశలో ఉన్నప్పుడు ఒకే కాన్పులో ముగ్గురు పిల్లలు పుట్టారు. అందులో ఇద్దరు ఆడపిల్లలు. వాళ్ల పేర్లు అశ్వజ, అశ్విత.. అబ్బాయి అశ్విన్‌.
* పుస్తకాలన్నీ చదువుతా. ఇంగ్లిషు సాహిత్యంపైన పట్టుంది. కానీ తెలుగు పుస్తకాలే ఎక్కువ ఇష్టం. ‘మైదానం’ బాగా ప్రేరేపించింది. శ్రీశ్రీ కవిత్వంలోని ఆవేశం నచ్చుతుంది.
* నా నుంచి దాదాపు 12 వేలమంది విద్యార్థులు బయటకు వచ్చారు. వాళ్లంతా మంచి మంచి స్థానాల్లో ఉన్నారు. వీధి బాలల్ని ప్రోత్సహించి వాళ్లకు డాన్స్‌ నేర్పి షోలు చేయించడం నాకు ఇష్టం.
* తెలుగు, ఇంగ్లిష్‌తోపాటు తమిళం, కన్నడ, మలయాళ భాషలు బాగా వచ్చు. హిందీ, అరబ్బీ, జర్మన్‌, రష్యన్‌ భాషలూ నేర్చుకున్నా.
* దూర ప్రయాణాలంటే పిచ్చి. విమానాలకంటే, రైలు ప్రయాణాలనే ఆస్వాదిస్తా.
* హాలీవుడ్‌ సినిమాలు గొప్పవే. అక్కడి టెక్నిక్‌ని మనం నేర్చుకోవాల్సిందే. అయితే కథల పరంగా మనమే గొప్ప. రామాయణ మహాభారతాల్లో ఎన్నో పిట్ట కథలున్నాయి. ఒక్కో కథతో ఒక్కో సినిమా చేయొచ్చు.
* చిన్నప్పుడు డాన్స్‌తో పాటు సంగీతం కూడా నేర్చుకున్నా. పాటలు పాడతాను. కానీ అవన్నీ నా వరకే. సినిమాల్లో మాత్రం కాదు.
* రాజ్‌కుమార్‌ హిరాణీ దర్శకత్వ శైలంటే ఇష్టం. ఆయన సినిమాల్లో అసలు కథతో పాటు అంతర్లీనంగా మరో కథని చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
* ఇప్పటి సినిమాలకంటే పాతవే బాగుంటాయి. నా పిల్లలకీ అవే చూపించాలని ఆశపడుతున్నా.
* పరిశ్రమలో అందరూ స్నేహితులే. హీరో నానీ, వంశీ, ప్రమోద్‌, సి.కల్యాణ్‌ వీళ్లంతా మంచి మిత్రులు.
* నా దగ్గర ప్రస్తుతం 50కిపైగా కథలున్నాయి. అవన్నీ నేనే చేయాలని ఏం లేదు. నా అభిరుచికి తగిన దర్శకులు వస్తే.. నా కథల్ని వాళ్లకు ఇవ్వడానికి సిద్ధమే.

- అన్వర్‌
ఫొటోలు: మధు

ఇంకా..

జిల్లా వార్తలు

దేవ‌తార్చ‌న

రుచులు
+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact :
040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 040 -
23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers
Terms & Conditions   |   Privacy Policy
Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.