close

తాజా వార్తలు

కారణం లేకుండా ఎప్పుడూ ఎవరినీ కొట్టలేదు

వాళ్ల ప్రయోజనం కోసం నన్ను ఇరికించారు!

ఆమె ‘అబ్బా..’ అంటే చాలు కుర్రాళ్ల గుండెలు జివ్వుమంటాయి. ‘బాబీ..’ అంటే నవ్వుల పువ్వులు పూస్తాయి. క్యారెక్టర్‌ ఆర్టిస్ట్‌గా తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమలో మంచి గుర్తింపు తెచ్చుకున్న నటి కరాటే కల్యాణి. కేవలం నటిగానే కాదు, గాయకురాలిగా, హరికథా కళాకారిణిగా ఎన్నో వైవిధ్యమైన పాత్రల్లో ఒదిగిపోతారామె. ఆలీ వ్యాఖ్యతగా ఈటీవీలో ప్రసారమయ్యే ‘ఆలీతో సరదాగా’ కార్యక్రమానికి విచ్చేసి, ఇరవై ఏళ్ల సినీ కెరీర్‌లో ఆమెకు ఎదురైన అనుభవాలను, సరదా సంగతులను పంచుకున్నారిలా..!

ఆలీ: రావడంతోనే అందరినీ అబ్బా అనిపించారుగా?
కరాటే కల్యాణి: అదే అర్థం కావటం లేదు. అబ్బ అవుతుందో.. లేక దెబ్బ అవుతుందో తెలియదు సర్‌!

కల్యాణి ఎలా ఉన్నారు?
చూస్తున్నారుగా. ఎవర్‌గ్రీన్‌

మీరు కరాటే నేర్చుకున్నాక కొట్టేవారా! లేక నేర్చుకోకముందే కొట్టేవారా?
నాకు పోలీస్‌ జాబ్‌ అంటే బాగా ఇష్టం. అందుకే మా నాన్నగారు నాకు కరాటే నేర్పించారు. నిజం చెప్పాలంటే కరాటే నేర్చుకోక ముందూ, నేర్చుకున్న తర్వాతా కొట్టా. నేను కరాటేలో బ్లాక్‌ బెల్ట్‌. నాలుగు సార్లు నేషనల్‌ ఛాంపియన్‌ను కూడా.

ఏదైనా కారణం ఉంటే కొట్టేవారా? లేక కారణం లేకపోయినా కొట్టేవారా?
కారణం లేకుండా ఎప్పుడూ ఎవరినీ కొట్టలేదు. అమ్మాయిలను ఏడిపిస్తే ఎవడికైనా దెబ్బలు పడిపోయేవి! (నవ్వులు)

మరి మీకు స్పోర్ట్స్‌ కోటాలో ఉద్యోగం రాలేదా?
నేను ఇంకా బాగా చదువుకుని ఉంటే వచ్చేదేమో! పైగా మాది పేద కుటుంబం. కనీసం మధ్యతరగతి వాళ్లం కూడా కాదు. నాన్నగారు చాలా ఇబ్బందులు పడి నేషనల్స్‌కు పంపించేవారు. ఇంటర్నేషనల్‌ టోర్నమెంట్‌కు కూడా ఎంపికయ్యా. కానీ, సరైన స్పాన్సర్లు దొరక్క వదులుకోవాల్సి వచ్చింది.

పేకాట కోసం ఐదో తరగతిలోనే క్లాస్‌లు ఎగొట్టేవారట!
ఈ విషయం మీక్కూడా లీకైందా! అప్పట్లో కళాకారులందరికీ ఎన్టీఆర్‌ ఇళ్లు ఇచ్చారు. మాకు కూడా అక్కడే ఇల్లు ఇచ్చారు. నేను ఐదో తరగతిలో ఉండగా, మా ఇంటి పక్కన పేకాట ఆడుతుండేవారు. రోజూ వెళ్లి చూసేదాన్ని. ఒకరోజు మా నాయనమ్మ రూపాయి ఇస్తే, అది తీసుకుని నేను వెళ్లా. ఆ రోజు లక్కీగా నాకు డబ్బులొచ్చాయి. దాంతో రోజూ స్కూల్‌ ఎగ్గొట్టి పేకాట ఆడటానికి వెళ్లేదాన్ని. నేను స్కూల్‌కు సరిగా రావడం లేదని మా అమ్మానాన్నలకు ఎవరో చెప్పారు. ఒకరోజు నన్ను ఫాలో అయి, నేను పేకాట ఆడుతుండగా మా నాన్న పట్టుకున్నారు. నా గుండె జారిపోయింది. అంతే, ఆయనకు దొరక్కుండా ఒకటే పరుగు. నాలుగైదు వీధులు దొరక్కుండా పరిగెత్తా. చివరకు పట్టుకుని జామ చెట్టుకు కట్టేసి కొడితే, ఒంటిపై బొబ్బలు తేలాయి. ఆ తర్వాత మళ్లీ మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి, ‘అమ్మా! విడిగా వెళ్తే కొట్టండి. పండగలు సమయంలో ఆడితే కొట్టొద్దు’ అని ప్రామిస్‌ తీసుకున్నా. పండగలొస్తే ఇక ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకూ పేకాటే పేకాట!

నటన, కరాటే కాకుండా మీలో చాలా టాలెంట్‌లు ఉన్నాయట!
హరి కథలు చెబుతా, పాటలు పాడతా, పెయింట్‌ వేస్తా, వంట బాగా చేస్తా. మొదట్లో నాకు అస్సలు వంట వచ్చేది కాదు. ఇక్కడకు వచ్చాక నేర్చుకున్నా. ఎవరైనా ఆకలి అంటే చాలు.. మరో ఆలోచన లేకుండా ఇంటికి తీసుకెళ్లి మరీ అన్నం పెడతా!

మరి ఇన్ని టాలెంట్‌లు ఉన్న కల్యాణికి సరైన గుర్తింపు ఎందుకు రాలేదు?

మనకంటూ ఒక టైమ్‌ వస్తుందని వెయిట్‌ చేస్తున్నా. అది అలాగే కొనసాగుతోంది. ఇప్పటి వరకూ నాకు వచ్చిన గుర్తింపు పర్వాలేదు. ‘కృష్ణ’, ‘గోదావరి’, ‘మిరపకాయ్‌’, ‘లీలామహల్‌సెంటర్‌’ ఇలా సినిమాలు చేసిన తర్వాత మంచి పేరే వచ్చింది. ఇండస్ట్రీ గుర్తించింది కాబట్టే, ఆలీగారితో ఇక్కడ కూర్చొన్నా.

‘ఫలానా పాత్రలు చెయ్‌’ అని ఎవరైనా చెప్పారా?
నేను ఇండస్ట్రీకి వచ్చిన కొత్తలో వి.వి.వినాయక్‌గారిని కలిశా. ‘మీరు ఏమవుదామని ఇక్కడకు వచ్చారు’ అని ఆయన అడిగారు. ‘సింగర్‌ అవుదామని వచ్చానండీ. ఆ అవకాశం రాకపోవడంతో క్యారెక్టర్‌ ఆర్టిస్ట్‌గా కొనసాగుదామనుకుంటున్నా’ అని చెప్పా. ‘క్యారెక్టర్‌ ఆర్టిస్ట్‌ అంటే ఏంటి?’ అని అడిగారు. ‘నిర్మలమ్మగారు, సూర్యకాంతంగారు, ఛాయాదేవి చేసినటువంటి పాత్రలు చేయాలని ఉంది’ అని చెప్పా. ‘తప్పకుండా పైకి వస్తావు. హీరోయిన్‌ అవుదామని వచ్చావేమో. వెళ్లిపొమ్మని చెబుదామనుకున్నా’ అన్నారు.

మరి మీరు ఎందుకు ఒకే రకమైన పాత్రలు చేయాల్సి వచ్చింది?
నేను హీరోయిన్‌ అవుదామని మాత్రం ఇండస్ట్రీకి రాలేదు. ఎందుకంటే ఆ పాత్రకు నేను సరిపోనని నాకు తెలుసు. సీరియల్స్‌లో చాలా సపోర్టింగ్‌ రోల్స్‌ చేశా. పెద్దగా పేరు రాలేదు. నా కుటుంబం బతకాలి కదా! నేను నిలబడాలి కదా! అందుకే గుర్తింపు రావడం కోసం అలాంటి పాత్రలు చేయాల్సి వచ్చింది. ఒకవేళ నేను ఆ పాత్ర చేయకపోతే ఇంకొకళ్లు చేస్తారు. వాటిని వదలుకోవడం వల్ల నాకు డబ్బులు, పేరూ రెండూ రావు. అలాంటి పాత్రలు చేస్తే తప్పేంటి? అనిపించింది. బాధపడుతూనే ఆ పాత్రలు చేశా.

ఇండస్ట్రీకి సంబంధించిన విషయాల్లో మీరు ముందు మాట్లాడతారు. అలా మాట్లాడి నాలుక్కరుచుకున్న సందర్భాలు ఉన్నాయా?
మన నైజం జన్మతహః వస్తుంది. మనం కొన్ని తెచ్చి పెట్టుకున్నవి కూడా ఉంటాయి. అయితే, నేను ఏవీ తెచ్చి పెట్టుకోలేదు. విజయనగరంలో కరాటే నేర్చుకునేటప్పుడే నన్ను తాకినందుకు ఒకడిని చితక్కొట్టా. నాకు అన్నం పెట్టిన ఇండస్ట్రీపై పనిగట్టుకుని బురద జల్లుతూ కూర్చొంటే నేను చూస్తూ ఊరుకోను. ఎవరూ మాట్లాడకపోతే ఎలా? ఎవరో ఒకరు ముందుకు వచ్చి మాట్లాడాలి. అందుకే నేను వస్తుంటా. ‘మనకెందుకులే అనవసరంగా పూసుకోవడం’ అని చాలా మంది తప్పించుకుని వెళ్లిపోతున్నారు. నిజం చెప్పాలంటే నేను పూసుకున్నా. రాసుకున్నా.. కేసులు కూడా పెట్టారు. అఫ్‌కోర్స్‌ నేను కూడా పెట్టాననుకోండి. అది వేరే విషయం. అయితే, ఆ కేసులు ఏమవుతాయో నాకూ తెలియదు. కొన్ని విషయాల్లో చాలా మంది ఊరుకున్నప్పుడు నాకేంటి అవసరం? కానీ, నేను అనుకోకుండా ఇరుక్కున్నా. కొన్ని ఛానళ్లు వాటి ప్రయోజనం కోసం నన్ను ఇరికించాయి.

మీది లవ్‌ మ్యారేజా? అరేంజ్డ్‌ మ్యారేజా?
సర్‌ ఇప్పుడు అవసరమా అది! నాకు పెళ్లి కలిసి రాలేదు. బాగా ఇబ్బందులు పడ్డాను. ప్రేమ.. పెళ్లి రెండింటికీ నేను మోసపోయాను. చెప్పాలంటే చాలా బాధలు పడ్డాను.

మీ సంపాదన తక్కువైనా, మీరు చాలా గుప్తదానాలు చేస్తారని విన్నాం! ఎలా సాధ్యం?
మేం ఈ స్థాయిలో ఉన్నామంటే మా నాన్నగారు కారణం. ఆయన ప్రతి ఊరికీ వెళ్లి హరికథలు చెప్పి, వచ్చిన డబ్బుతో మా స్కూలు ఫీజులు కట్టి చదివించారు. తమ్ముడు చిన్నవాడు. అయినా ఆయనతో పాటు డోలక్‌ పట్టుకుని వెళ్లేవాడు. మా నాన్నంటే మాకు ఇష్టం. అందుకే నేను ఇప్పటికీ హరికథను విడిచిపెట్టలేదు. ఆదిభట్ల నారాయణశాస్త్రి కళాపీఠం ఏర్పాటు చేసి హరికథలు చెబుతున్నా. నేను షూటింగ్‌ల కోసం రూ.20వేలు తీసుకుంటే, హరికథా కళాపీఠం కోసం రూ.5వేలు పక్కన పెడతాను. పేదలు కళాకారులకు డబ్బు సాయం చేస్తుంటా. ఎవరైనా ఇస్తే తీసుకుంటా.. లేకపోతే లేదు. నేను పేకాట ఆడి గొడవల్లో అరెస్టయ్యానని పెద్ద ఇష్యూ చేశారు. ‘నాకు పేకాట పిచ్చే. కాదనడం లేదు. మరో పది రోజుల్లో నేను 108 గంటల పాటు హరికథా కార్యక్రమం చేస్తున్నా. దయ చేసి అర్థం చేసుకోండి’ అప్పుడు వారిని బతిమలాడా! అయినా వాళ్లు కావాలని ఇరికించారు. సాయం చేస్తానన్న వాళ్లు కూడా వెనక్కి వెళ్లిపోయారు. నా నగలు అమ్మి, ఇదే సిదార్థ్‌నగర్‌లో 136 గంటల పాటు హరికథా ఉత్సవాలు చేస్తే లిమ్కా రికార్డు వచ్చింది. గిన్నీస్‌ వాళ్లను సంప్రదిస్తే, ‘ఇది ఆర్ట్‌ఫాం మాకు తెలియదు’ అన్నారు. నన్ను ఈ స్థాయిలో నిలబెట్టిన హరికథకు ఏదైనా చేయాలనే ఉద్దేశంతోనే మళ్లీ మే నెల నుంచి 108 రోజుల పాటు హరికథా ఉత్సవాలు చేస్తున్నా. నన్ను చూడగానే ‘బాబీ..’ అన్నవాళ్లు కార్యక్రమం అయిపోయిన తర్వాత చేతులెత్తి దణ్నం పెట్టినవాళ్లను చూశా. సీరియల్స్‌ ద్వారా నాకు బాగానే ఆదాయం వస్తుండటంతో నేను ఇవన్నీ చేయగలుగుతున్నా.

మీకు ఏమైనా కోరికలు ఉన్నాయా?
హరికథ అంటే చాలా మందికి తెలియదు. అందుకే చిరంజీవి, పవన్‌కల్యాణ్‌గార్ల ముందు చెప్పాలని నా కోరిక. ‘శంకర్‌దాదా ఎంబీబీఎస్‌’ సినిమాలో చిరంజీవిగారి ఎదుట నటించడానికి 16 టేక్‌లు తీసుకున్నా.

మరికొన్ని ప్రశ్నలకు కల్యాణి ఒక్క మాటలో సమాధానం
పేకాట: ఇష్టం.
సినిమా: ప్రాణం.
హరికథ: ప్రాణం కన్నా ఇంకా ఎక్కువ ఏదైనా ఉంటే అది.
బాబి: గుర్తింపు.
పొగరు: సహజం.
కరాటే: నా ఆత్మస్థైర్యం.
వి.వి.వినాయక్‌: నా గాడ్‌ ఫాదర్‌.
ఆది: మొదటి అడుగు.
నాన్న: ఆయన లేకుండా నేను లేను.
విజయనగరం: అక్కడ పుట్టడం అదృష్టం.


Tags :

సినిమా

రాజకీయం

జనరల్‌

క్రైమ్

స్పోర్ట్స్

బిజినెస్‌

జాతీయ-అంతర్జాతీయ

జిల్లా వార్తలు
ఛాంపియన్

దేవతార్చన

+

© 1999- 2019 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 9000180611, 040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.